Blog | Rebecca Wierks | Advies nodig?
Profielfoto van Rebecca Wierks

Rebecca Wierks / 4 blogposts

Ik ben Rebecca. Samen met Niels maakte ik in 2014 een onvergetelijke reis naar Nigeria om onze dochter Evi (4) op te halen. Inmiddels kijken wij reikhalzend uit naar een tweede kindje. Ons tweede kindje zal uit de Filipijnen komen.

Advies nodig?

Ik denk vaak terug aan de voorlichtingsbijeenkomsten van Stichting Adoptievoorzieningen. Hoe ik daar zat. Hoe wij daar zaten. Geen scenario wat daar voorbij kwam beangstigde ons. Zelfs de adoptieouder die langs kwam, die emotioneel werd, omdat het allemaal even veel was thuis en omdat het allemaal niet meer zo liep, zorgde voor geen enkele twijfel. Wij straalden bij elke nieuwe bijeenkomst.

Ietwat naïef? Zo voelt het voor ons niet. Nee, precies zoals we zijn. Wij houden van nieuwe uitdagingen in ons leven en kunnen daar vol voor gaan. Tijdens de voorlichting kwam terug dat het zeker wel een jaar duurt voordat na de adoptie alles weer een beetje zou landen in het gezin.Dat ene jaar werd bij mij drie jaar. Wat heb ik geworsteld de afgelopen jaren. Wat heb ik het met momenten zo niet leuk gevonden. Wat heb ik me daar vervolgens weer schuldig over gevoeld.

De afgelopen drie jaar stonden bol van de adviezen gevraagd of ongevraagd, gewenst of ongewenst.
‘Misschien moet je je kind toch gewoon eens laten huilen ‘s nachts.’
(ons meisje huilt niet, dat moet ze nog leren. En hoe veilig voelt ze zich als we haar op haar angstigste momenten alleen laten).

‘Laat je kind niet te veel televisie kijken, het moet wel emoties kunnen uiten’
(na nachten van slecht slapen en een kind dat niet zelf speelt en met momenten flink kan vechten, was het schermpje noodzakelijk)

‘Let een beetje op wat je kind eet’
(mijn kind eet zonder rem, dat moet ze nog leren, maar we zijn nu nog bezig met hechten, dus dat eten dat komt wel)

‘Nee joh, vier keer naar de peuterspeelzaal, da’s echt zielig voor een adoptiekind’
(maar ze heeft het er zo naar haar zin en de structuur helpt haar)

‘Zorg in ieder geval dat je zelf goed slaapt’
(hahahahahahaha)

Gelukkig waren er ook adviezen die precies in onze situatie goed hielpen. Die ons dan ook weer even lucht en hoop gaven. Hele praktische zoals het gebruik van de yoga-bal. Top advies, deze gebruiken we nog steeds als ze gespannen is of niet kan slapen. Hulp voor mezelf zoeken en dat niet blijven uitstellen. Preventieve me-time inplannen in plaats van als het echt niet meer gaat.

Gouden tips en zie daar. Het ging beter met me. Het ging ook steeds beter met dochter. Ze ging beter slapen, de behoefte om te vechten nam af, de televisie momenten werden minder, ze ging bij zichzelf een ‘vol’ eetgevoel ontdekken.

Dus als ik alle beginnend adoptieouders toch een advies mee mag geven: onthou vooral dit, het is jouw proces en dat proces mag er zo zijn zoals jij dat ervaart.

Bekijk alle blogposts van Rebecca Wierks
«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *